Warsztaty, które prowadzę, wyrastają z mojej praktyki artystycznej opartej na pamięci, dokumentacji codzienności oraz pracy z materiałami niosącymi w sobie ślady czasu. W twórczości łączę malarstwo, fotografię i obiekty przestrzenne, wykorzystując własne obrazy, materiały recyklingowe oraz rodzinne pamiątki. Ten sposób pracy oparty na powtarzaniu medytacyjnego gestu cięcia i sklejania przenoszę również
na działania edukacyjne, w których dekonstrukcja i rekonstrukcja stają się narzędziem do pracy ze słowem, tekstem i wyobraźnią.

Podczas warsztatów proponuję uczestnikom odejście od tradycyjnych materiałów plastycznych na rzecz pracy koncepcyjnej. Zamiast produkować kolejne obiekty, skupiamy się na tworzeniu „projektów niemożliwych”: idei, które nie muszą zostać zrealizowane fizycznie,
lecz istnieją w formie szkiców, opowieści, językowych eksperymentów i czystych koncepcji.

W działaniach z dziećmi i młodzieżą szczególnie ważna jest dla mnie praca z tekstem. Wprowadzam uczestników w świat poezji wizualnej, gier językowych i swobodnych tłumaczeń krótkich form literackich. Tworzymy wspólne poematy dada, układamy nowe słowa z wyciętych liter, eksperymentujemy z palindromami i anagramami, a także praktykujemy haiku jako sposób „wycinania kadru z rzeczywistości”.

Moje warsztaty są procesem, w którym nie dążymy do efektu, lecz do uważnego budowania relacji, wzmacniania kompetencji i rozwijania wrażliwości. Pracuję elastycznie, improwizuję, reaguję na potrzeby grupy, jednocześnie przewidując różne scenariusze rozwoju zajęć.

Doświadczenie warsztatowe zdobyłam pracując w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku (2020–2025), gdzie prowadziłam warsztaty dla kobiet „Spotkajmy się, porozmawiajmy, twórzmy” oraz zajęcia dla dzieci i młodzieży związane z aktualną działalnością wystawienniczą galerii i programem rezydencji artystycznych. Współpracowałam z Fundacją „Fala Równości” (2023–2026), prowadząc warsztaty dla młodzieży. Prowadziłam również działania warsztatowe w ramach stypendiów Miasta Koszalina: „Splot–Spotkanie” (2021) oraz „Tu kiedyś był park” (2022).

© 2026 by Weronika Teplicka